Koszatniczki są nowymi gryzoniami, jakie można zakupić w polskich sklepach zoologicznych. Nie każdy sprzedawca jest jednak w stanie powiedzieć nam coś więcej na temat tych zwierzątek. Pochodzą one z Chile, gdzie występują na terenie całego kraju i to dość popularnie. Gryzonie te żyją stadnie i budują rozgałęzione nory, gdzie mieszkają. Ustalają oczywiście przy tym hierarchię. Koszatniczki uznawane są za szkodniki w Chile, gdzie niekiedy pustoszą pola uprawne robiąc zapasy na zimę. Są to bardzo miłe gryzonie, które posiadają jednolite brązowe umaszczenie, średniej wielkości uszy i szczecinowaty ogonek zakończony pędzelkiem. Są bardzo urocze i dlatego wprowadzono je do polskich hodowli. Zakupując koszatniczka warto wybrać dwa osobniki, gdyż jako zwierzęta stadne źle czują się w samotności. Koszatniczki w niewoli dożywają nawet 8 lat, zależy to jednak od właściciela, od jego podejścia do zwierzątka i ogólnego stanu zdrowia tego gryzonia. Oczywiście szczęśliwy gryzoń żyje dłużej, warto więc zadbać o jego dobre samopoczucie, by wprowadzał do naszego domu samą radość.
Zakup
Łatwe rozmnażanie
Rozmnażanie koszatniczek nie jest rzeczą trudną o ile oczywiście jesteśmy w posiadaniu przyzwyczajonej do siebie parki. Ciąż a koszatniczek trwa około 90 dni. Jest bardzo długa i sprawia dzięki temu, ze młode rodzą się w pełni rozwinięte z otwartymi oczkami i ząbkami w pyszczku. Samica podczas ciąży jest bardzo delikatna i trzeba uważać przy braniu ją na ręce, by nie urazić jej brzuszka doprowadzając tym samym do poronienia. Na świat koszatniczki wydają jednorazowo średnio 5 młodych, które wyglądają na nieporadne, ale takie nie są. Samica sama radzi sobie podczas porodu pomagając przyjść na świat młodym pyszczkiem. Po porodzie samica zjada łożysko i czyści młode. Na czas porodu i około dwa dni po nim należy usunąć z klatki samca, by nie zapłodnił on znów samicy podczas rui poporodowej, byłoby to bardzo niezdrowe dla samicy i dodatkowo by ją wykończyło. Po porodzie samica powinna jeść dużo wapnia, który wzmocni jej organizm. Zarówno samica jak i samiec opiekują się młodymi, czyszczą je i dbają o ich bezpieczeństwo. Warto więc trzymać je w jednej klatce.
Cukrzyca u koszatniczki
Najpopularniejszą chorobą u koszatniczek jest oczywiście cukrzyca. Trzeba więc bardzo uważać na naszego pupila, by miał odpowiednia dietę i nie zachorował na tę groźną dla niego chorobę. Przejawia się ona tak, jak u ludzi. Zwierze staje się ospałe, zmęczone i niechętne do życia, później następuje powolna utrata wzroku, aż zwierzak ślepnie. Przyczyną choroby jest wyłącznie nieprawidłowa dieta. W naturalnym środowisku koszatniczka nie ma możliwości zjadać owoców i warzyw zawierających dużą ilość cukru, zatem i organizm koszatniczki nie jest przystosowany do takiego pokarmu. Nie trawi on należycie szybko cukrów, co powoduje wzrosty jego poziomu we krwi, a po czasie cukrzycę. Koszatniczka często ma jednak problemy trawienne a jeszcze częściej występuje u niej biegunka. Dzieje się tak oczywiście na wskutek nieodpowiedniej diety, która zawiera zbyt dużo sałaty, albo warzyw, które były pryskane. Objawem biegunki jest pojawienie się luźnego stolca, zamiast bobków. Aby nie doprowadzić do tej choroby koszatniczce należy podawać pokarm stały i siano, którym żyw się w naturalnym środowisku.
Duża dyscyplina
Koszatniczka to zwierzątka, które wymagają dość dużej dyscypliny ze strony właściciela. Opieka nad tym zwierzątkiem przypomina nieco opiekę nad osobą chorą nad cukrzycę. Koszatniczka bowiem ma ograniczone możliwości trawienia cukrów, toteż w jej diecie powinno znajdować się go bardzo mało, bądź w cale. W naturalnym środowisku koszatniczka praktycznie nie mają możliwości spożywania cukrów, gdyż nie rosną tam rośliny wdające owoce, czy też warzywa. W ten sposób układ trawienny koszatniczek ograniczył trawienie cukrów, które nie było potrzebne. Koszatniczka spożywając pokarmy zawierające cukier zaczyna zachowywać się jak człowiek, który nie zażywa insuliny i choruje na cukrzycę. Zwierzątko to jest bardzo podatne na cukrzycę. W diecie koszatniczka powinny więc występować wyłącznie rośliny o niskiej zawartości cukru, by nasz pupilek nie chorował na tę bardzo uciążliwą i męczącą chorobę. W diecie koszatniczka mogą występować ziarna pszenicy, żyta, owsa, siano, świeże liście owsa, umyta trawa, kukurydza, jednak w małych ilościach, gdyż zawiera dużo tłuszczu również szkodliwego dla koszatniczka oraz seler naciowy i korzeniowy.
Mały gryzoń
Koszatniczka to mało znane w Polsce zwierzątko, które powszechnie występuje w Chile, gdzie uznawane jest bardzo często za szkodnika. Gryzoń ten zamieszkuje Andy na wysokości około 1200m nad poziomem morza. Występuje on jednak powszechnie na terenie całego kraju. Uznawany za szkodnika gryzoń, który niekiedy całymi gromadami wykonuje w pewnym sensie naloty na pola uprawne w celu gromadzenia zapasów na zimę w Polsce uznawany jest za jednego z najciekawszych gryzoni, które można hodować w domu. Jest to zwierzątko o smukłej budowie, które posiada zaokrąglony pyszczek oraz uszy średniej wielkości. Jego ogon jest pokryty sztywną szczeciną z charakterystycznym pędzelkiem. Koszatniczka żyje stadnie, dlatego też decydując się na zakup tych zwierzątek najlepiej jest od razu zakupić dwa osobniki, może to być parka, bądź dwie samice, gdyż samce mogą z soną rywalizować o pokarm. Ich futerko jest Jednolite, brązowe przechodzące w szarości, na brzuszku jest kremowo-brązowe i jaśniejsze dookoła oczu. Kolor futerka na brzuszku zależy od pory roku. Zazwyczaj zimą jest jaśniejsze niż latem.
Rozmnażanie
Koszatniczki są zwierzątkami, które łatwo się rozmnażają o ile oczywiście znają już wcześniej swoich partnerów. Najlepiej jak się wychowują razem i mieszkają w jednej klatce. Wtedy nie mamy problemu, że nie polubią się i nie będą chciały kopulować. Oczywiście nie jest reguła, ze koszatniczki muszą się razem wychowywać, by się rozmnażać. Zawsze można kompletować parkę i przyzwyczajać zwierzątka do siebie. Kiedy uda nam się przyzwyczaić zwierzątka droga jest już prosta. Wystarczy poczekać na ruję samicy, wtedy zajdzie ona w ciążę, która trwa 90 dni. Jest to dość długi okres jak na gryzonie i bardzo wyczerpuje organizm samicy. Podczas porodu samica radzi sobie sama pomagając młodym wyjść na świat własnym pyszczkiem. W jednym miocie znajduje się od 1 do 8 małych koszatniczek. Średnio rodzi się ich 5 i są one w pełni rozwinięte. Samica po porodzie znajda łożysko i czyści młode. Robi to instynktownie jakby zabezpieczając gniazdo przed drapieżnikami. Samiec może z samicą mieszkać cały czas, nawet po porodzie nie jest agresywny w stosunku do młodych. Jednak po porodzie występuje znów ruja i jeśli nie chcemy nadprogramowych młodych lepiej przenieść go na ten czas do innej klatki.
Pochodzenie
Koszatniczka jako gryzoń pochodzący z Chile jest bardzo specyficzna. Bardzo często choruje z powodu nieodpowiedniej diety. Zwierzątko to spożywając zbyt dużą ilość cukru bardzo łatwo zaczyna chorować na cukrzycę. Jest to choroba bardzo groźna dla tych gryzoni. Wskutek niej umierają dużo szybciej, powoli zaczynają tracić wzrok i nawet ślepną. Objawy tej choroby wyglądają tak samo, jak u człowieka chorującego na cukrzycę. Należy więc bardzo uważać, co nasz gryzoń będzie jadł. Równie często zdarza się iż koszatniczka zaczyna mieć biegunkę. Dzieje się tak, kiedy zje ona zbyt dużo świeżych warzyw, na przykład sałaty. Zwłaszcza jeśli warzywa te są pryskane koszatniczka może się szybko rozchorować. Zapobiegać można łatwo tej chorobie, wystarczy ograniczyć spożywanie przez nasze zwierzątko Świerzych warzyw i owoców, a podawać jej wyłącznie stały suchy pokarm i siano. Czasami zdarza się, że koszatniczka ma pasożyty, przyczyną jest tutaj niewiadomego pochodzenia podłoże, jakim wyścielamy dno klatki naszego zwierzaka. Pasożyty mogą pochodzić np. z trocin z tartaku. Oznaką, że zwierzak może mieć pasożyty jest nadmierne drapanie się zwierzaka nawet do krwi, jego łysienie i niepokój. Jednak koszatniczka drapie się często z różnych powodów, a zazwyczaj z przyzwyczajenia, więc to nie może być główny objaw. Pomóc w tym wypadku może wyłącznie weterynarz przepisując odpowiednią zasypkę.
Dieta
Koszatniczki to zwierzątka, których dieta powinna zawierać małe ilości cukru, albo najlepiej nie powinna go zawierać w ogóle. Są to zwierzątka niezwykle wrażliwe na tą substancję i bardzo łatwo zaczynają chorować na cukrzycę. Opieka nad tym zwierzątkiem jest trochę podobna do opieki nad osobą, chorą, której dieta może zawierać wyliczoną ilość cukru. W klimacie, w którym naturalnie żyją koszatniczka nie spotyka się owoców i warzyw, które są podstawowym naturalnym źródłem cukru, tak też koszatniczka nie mają możliwości jedzenia produktów słodkich. Naturalnie żywią się one trawami, liśćmi krzaków i nasionami. Koszatniczki są również kałożerne i zjadają własne odchody w celu wydobycia z nich chociaż niewielkich wartości spożywczych. Dzieje się tak, gdyż pokarm którym się żywią jest zazwyczaj niskiej jakości. Jeśli decydujemy się więc na hodowlę koszatniczka powinniśmy szczególną uwagę zwrócić na pożywienie, jakim się żywi. Koszatniczkę karmić możemy granulatem dostępnym w sklepie zoologicznym, który składa się przede wszystkim ze sprasowanego siana, koniczyny i kory oraz owsem, pszenicą, żytem, czystymi liśćmi mlecza i koniczyny oraz wszystkim tym, co nie zawiera cukru, bądź zawiera go w śladowych ilościach.
Coraz większa popularność w Polsce
Koszatniczki to coraz bardziej popularne zwierzątka w Polsce. Jednak mało jest informacji na ich temat a bardzo często również pracownicy sklepów zoologicznych nie są w stanie powiedzieć nam czegoś więcej na temat tych przeciekawych zwierzątek. Koszatniczki pochodzą z Chile, gdzie żyją na wolności. Można je tam spotkać na terenie całego kraju, są Doś popularnymi tam gryzoniami. Zwierzęta te żyją w wielkich koloniach i ustalają nawet swoje hierarchie, które podporządkowane są wielkości mieszkanek budowanych z patyków. Koszatniczki zamieszkują wysokie partie Andów. Nie zapadają one w sen zimowy i są aktywne przede wszystkim za dnia. Najbardziej aktywne są rankiem i późnym popołudniem. Koszatniczki niekiedy wspinają się na drzewa i krzewy w poszukiwaniu pożywienia, jednak zazwyczaj znajdują je na ziemi. Koszatniczki budują sieci tuneli pod ziemią, które ciągną się bardzo daleko. Zamieszkują w nich całymi koloniami i w nich gromadzą pożywienie. Swoje tunele znakują patykami, krzakami a nawet odchodami innych zwierząt na powierzchni, by wyraźnie dać do zrozumienia inny koszatniczkom, że teren jest już zajęty.
Koszatniczki
Koszatniczki to bardzo sympatyczne gryzonie. Ostatnimi czasy podbijają serca Polaków. W wielu sklepach zoologicznych obok chomików i innych gryzoni swoje miejsce zajmują właśnie Koszatniczki. Na wolności Koszatniczki żyją dość krótko, bo narażone są na nieodpowiednie warunki żywieniowe i drapieżników, żyją więc od 3 do 4 lat. Natomiast hodowane mogą dożyć od 5 do 9 lat cisząc właściciela swoim oryginalnym zachowaniem i wyglądem. Koszatniczki są w ciągłym ruchu, biegają i bawią się praktycznie na okrągło. Dzięki temu można je obserwować cały czas. Zajmuje to niekiedy wiele godzin, ale są to zwierzątka, którym warto poświęcać swoją uwagę. Śpią w dwudziestominutowych cyklach, kiedy wydaje się, ze i tak czuwają aby nie przegapić czegoś ciekawego. Warto jest więc zaopatrzyć się w parkę Tyc zwierzątek, gdyż wtedy czują się one zupełnie lepiej. Nie musi to być samiec i samiczka, aby nie martwić się o potomstwo, mogą to być zwierzątka tej samej płci. Wtedy Koszatniczki czują się dużo lepiej i pokazują jakimi wspaniałymi stworzonkami są. Te niezwykle przyjazne zwierzątka sprawiają, że szybko się oswajają i poznają właściciela po czasie reagując nawet na jego głos.